آگاهی (Awareness)
ذهن هرگز نمیتواند هوشمند باشد؛ تنها لاذهنی (No-mind) هوشمند است. ذهن فقط مجموعهای از خاطرات، اطلاعات و گرد و غبار گذشته است. هوشمندی واقعی تنها زمانی پدیدار میشود که تو کاملاً بیدار و آگاه باشی، در همین لحظه، بدون هیچ پردهای از افکار.
اکثر مردم مثل خوابگردها زندگی میکنند؛ راه میروند، غذا میخورند، کار میکنند و حتی عاشق میشوند، اما همه را در خواب عمیق انجام میدهند. آنها بیدار نیستند. آگاهی یعنی بیدار شدن از این کابوسِ ناخودآگاهی.
وقتی شعلهی آگاهی در تو روشن شود، تمام تاریکیها و توهمات میسوزند و ناپدید میشوند. تو نمیتوانی آگاه باشی و خشمگین شوی؛ تو نمیتوانی آگاه باشی و حریص باشی. آگاهی و منفیبافی نمیتوانند با هم وجود داشته باشند، همانطور که نور و تاریکی با هم جمع نمیشوند.
سعی نکن بدیها را در خودت سرکوب کنی یا با آنها بجنگی؛ فقط شاهد باش. مشاهدهگر باش. همین نگاه کردنِ بدون قضاوت، کیمیاگری بزرگی است که مسِ وجودت را به طلا تبدیل میکند.
زندگی در خواب غفلت کافیست؛ وقت بیدار شدن است.
ما هر روز صبح، قبل از طلوع هیاهو، چراغ آگاهی را در معبد درونمان روشن میکنیم تا روزمان را با چشمان باز آغاز کنیم.
به جمع بیداردلان بپیوند 👁️
منتظریم تا با هم طلوع آگاهی را جشن بگیریم.
